Modlitwa

jesus 753063 640

 

Panie Jezu Chryste, wyznajemy Ciebie Królem Wszechświata. Cokolwiek stworzone zostało dla Ciebie istnieje. Wypełniaj przez nas wszystkie Twoje prawa. Odnawiamy nasze przyrzeczenia chrztu świętego. Wyrzekamy sie grzechu i szatana i wszytkiego co do zała prowadzi. Obiecujemy życ w wolności dzieci Bożych, a przede wszystko czynić wszystko, oby zwyciężyły prawa Twego Królestwa Prawdy, Sprawiedliwości, Miłości i Pokoju. Amen.

Skrzynka intencji

497px Pióro i kałamarz.svg

Odwiedziny

Liturgia dnia

Pińczowskie echa...

P I Ń C Z Ó W

Często nazywane perłą Ponidzia, miasto położone na lewym brzegu rzeki Nidy to Pińczów.
Otoczony od strony wschodniej wzgórzami częściowo porośniętymi drzewami i roślinnością nizinną sprawia wrażenie organizmu czerpiącego energię ze słońca i wody. Otóż należy wspomnieć, ze Pińczów był i jest obecnie w niewielkim zakresie terenem upraw winorośli.
Z miasta szlak nadnidziański prowadzi nas do Wiślicy, kolebki polskiej państwowości i szkolnictwa wraz z nieodległym Nowym Korczynem.
Już w XII wieku pińczowski kamień zwany też marmurem był już znany i wykorzystywany do budowy wielu obiektów zarówno sakralnych jak i świeckich.
Pierwszy kościół zbudowano w Pińczowie w 1380 roku z fundacji Oleśnickiego, a po dobudowaniu obiektów klasztornych lokowano w nich oo. Paulinów. Przetrwali oni w nim do czasu zajęcia miasta przez kalwinów w połowie XVI wieku, by powrócić doń po kupnie miasta przez biskupa krakowskiego Piotra Myszkowskiego. Obecnie dawny zespół poklasztorny jest siedzibą Muzeum Regionalnego. Blasku temu miejscu nadaje kościół p.w. św. Jana Apostoła i Ewangelisty położony obok.
Pińczów jako większy ośrodek gospodarczy już w XIV wieku był przyozdobiony zamkiem gotyckim, przebudowanym później na rezydencję w stylu manierystycznym.
Znaczenie miasta wzrosło po nadaniu w roku 1428 praw miejskich przez króla Władysława Jagiełłę.
Duże znaczenie dla rozwoju gospodarczego miasta i okolicy mieli Żydzi, którzy od I połowy XVI wieku zaczęli zasiedlać Pińczów, by w XVIII wieku stanowić już blisko 70% wszystkich mieszkańców. Na przełomie XVI i XVII wieku wybudowali oni synagogę będącą jedną z największych w Polsce.
Jednym z ciekawszych zabytków perły Ponidzia jest położony na terenie dawnej wsi Mirów, a obecnie w granicach administracyjnych miasta zespół klasztorny oo. Franciszkanów w którym szczególne znaczenie ma późnorenesansowy, jednonawowy kościół p.w. Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny.
Na jednym ze wzgórz zwraca uwagę obiekt, którym jest kaplica św. Anny wybudowana w stylu manierystycznym ok. roku 1600.
W jej obejściu od roku 1826 mieszkał pustelnik, który zmarł w roku 1855.
W historii Pińczowa nie można pominąć ważnego wydarzenia jakim było kształcenie się w miejscowej szkole afiliowanej do Akademii Krakowskiej Hugona Kołłątaja, późniejszego proboszcza w Pińczowie i Krzyżanowicach oraz współtwórcę drugiej na świecie konstytucji znanej jako Konstytucja 3 Maja.

Tekst: Jan Jasiński, fotografie: © Anna Nogaj.

Piotrkowickie Sanktuarium

Sanktuarium Matki Bożej Loretańskiej w Piotrkowicach

 

Przemierzając ziemię świętokrzyską turystycznie, a jeżeli z motywacji religijnej to tym bardziej nie można ominąć na swej drodze wyjątkowego miejsca – Sanktuarium Matki Bożej Loretańskiej w Piotrkowicach. Dla podróżników szczególne to miejsce, jako, że Matka Boża Loretańska jest Patronką Ludzi w Drodze.
Położony pośród wyniosłych drzew kompleks sakralny składający się z orientowanego, barokowego Kościoła Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny, przybudowanego do niego Domku Loretańskiego mieszczącego Sanktuarium oraz Klasztoru Karmelitów Bosych stanowi doskonałe miejsce, aby zatrzymać się w czasie i czy to patrząc na wizerunek Matki Bożej w Cudownej Figurze, bądź spacerując po alejkach Maryjnego Ogrodu Różańcowego dokonać tego, czego może wcześniej nie czyniliśmy – spojrzeć w swoje wnętrze i ocenić swoje dotychczasowe życie. Odważnie i z pełną szczerością. A później prosząc Boga i Matkę Przenajświętszą o pomoc czujemy się jakby obleczeni w lekkość. Takiego doznania łaski od Boga i Matki doświadczymy właśnie tu, w Sanktuarium w Piotrkowicach.
Będąc w tak cudownym miejscu nie można pominąć walorów historycznych kompleksu sakralnego. Początki parafii piotrkowickiej sięgają roku 1346. Poprzez kolejne wieki zarówno świątynie jak i klasztor ulegały wielokrotnej przebudowie w zależności od opiekunów z ramienia Kościoła jak i woli fundatorów. Klasztor i cały obiekt sakralny był początkowo obsadzony przez oo. Bernardynów, później przez Redemptorystów – Bennonitów, duchowieństwo diecezjalne, a od roku 1971 opiekunami Sanktuarium są Karmelici Bosi.
Na szczególną uwagę zasługuje Domek Loretański będący kopią Domku Nazaretańskiego Maryi i Świętej Rodziny, a mieszczący Sanktuarium Matki Bożej Loretańskiej, czczonej tu w gotyckiej figurze od 1628 roku.
W bocznej, prawej ścianie Sanktuarium wmurowana jest maleńka figurka drewniana Matki Boskiej Niepokalanej, którą znaleziono w polu podczas orki.
Zapraszamy do oglądnięcia fotoreportażu z pobytu w Sanktuarium Matki Bożej Loretańskiej w Piotrkowicach.


Tekst: Jan Jasiński, fotografie: Anna Nogaj.